अरविंद सरांच्या पुस्तकाचं प्रकाशन आणि काही नोंदी




'पत्रास कारण की...' या अरविंद जगताप सरांच्या पुस्तकाच्या प्रकाशनाचा कार्यक्रम छान झाला. विशेष म्हणजे, अरविंद सर आणि सयाजी शिंदेंची प्रत्यक्ष भेट झाली. आपल्या आवडत्या माणसाच्या पहिल्या पुस्तकाच्या प्रकाशनाला उपस्थित राहता आलं, याचा आनंद आहे. बाकी पुस्तकावर वाचल्यावर लिहिनच.


कालच्या काही महत्त्वाच्या नोंदी -
▪️ 'पत्रास कारण की..' हे पुस्तक कीर्तीच्या प्रांगणात विक्रीसाठी ग्रंथालीच्या वतीने एकजण फिरत होता. आणि त्याने पोस्टमनचे कपडे परिधान केले होते. एक वेगळी कल्पना होती. फारच आवडली.

▪️ अरविंद सरांच मनोगत अर्थातच आवडलं. शिवाय माधुरी शेवतेंचं मनोगतही छान झालं.
▪️ सयाजी शिंदेंना पुस्तक, वाचन या प्रांतावर बोलताना पहिल्यांदाच ऐकलं. त्यांनी अत्यंत उत्तम भाषण केलं. भगतसिंगचा फाशीआधीचा लेनिनचे पुस्तक वाचण्याचा प्रसंग सांगत बोलण्यास सुरुवात केली, मग अरविंद सरांचं लेखन, स्वत: वाचलेली पुस्तकं, विचारविश्व, भेटलेले-आवडलेले लेखक, शंकर पाटील, विद्रोही साहित्य इत्यादी अनेक मुद्द्यांना त्यांनी स्पर्श केला. विशेष म्हणजे, भाषणातील पुढील मुद्दा जोडताना मधे एखादा किस्सा सांगण्याची त्यांची हातोटी प्रचंड आवडली.
▪️ रमेश भाटकर यांच्या भाषणाने निराशा केली. पुलं किंवा फास्टर फेणे, आणि फार फार तर विंदांच्या कविता, या पलिकडे ते सरकायलाच तयार नव्हते. शिवाय जग केवळ मस्त मस्त आहे, असेच लेखन त्यांनी वाचल्यासारखे त्यांच्या एकंदरीत बोलण्यावरुन वाटले. असो. प्रत्येकाच्या आवडीचा एक प्रांत असतो.
▪️ काल कीर्तीच्या वडापावच्या दुकानाबाहेर मुकेश माचकर सर आणि राम जगताप सरांना वडापाव खाताना रंगेहाथ पकडलं. जगताप सरांना याआधीही भेटलेलो. पण माचकर सरांना पहिल्यांदाच भेटलो.
▪️ भेटू भेटू म्हणता म्हणता भेट होत नव्हती. पण नेमके पुस्तकांशी संबंधित कार्क्रमातच अचानक भेट झाली. ती म्हणजे कवी सुशीलकुमार शिंदेंची. सुशील यांचं 'शहर आत्महत्या करायचं म्हणतंय...'मधल्या कविता आरपार भिडल्या होत्या. त्यावर लिहिलंही होतं. सुशीलची भेट एक चांगली घटना काल घडली.
▪️ दत्ता बाळसराफ यांना पहिल्यांदाच भेटणं झालं. बोलायला वेळ कमी मिळाला, पण थोडं निवांत बोललो.दत्ता सरांना पुन्हा भेटायचंय.
▪️ नरेंद्र लांजेवार सरांची भेट सुखद धक्का देणारी होती. मी त्यांना प्रत्यक्षात कधी पाहिलं नव्हतं. आणि फेसबुकवरची मंडळी प्रत्यक्षात वेगळीच दिसतात, म्हणून ओळखलंही नाही. नंतर मग काही वेळ बोलता आलं. नरेंद्र सरांचे वाचन आणि ग्रंथालय यासंदर्भातील काम वाखणण्याजोगं आहे.
▪️ कीर्ती कॉलेजच्या गेटपासून ग्रंथालीच्या कार्यक्रमाच्या ठिकाणापर्यंत जाण्यासाठी जो मार्ग होता, त्याच्या दोन्ही बाजूस कवितांचे बॅनर लावण्यात आले होते. त्यातल्या कवितांची निवडही अत्यंत उत्कृष्ट अशी होती.

▪️ आणि सर्वात महत्त्वाचे काम केले, ते म्हणजे पुस्तक खरेदी. ग्रंथाली प्रकाशनाची पुस्तकं विक्रीसाठी ठेवण्यात आली होती. नव्यानेच प्रकाशित झालेली पुस्तकं खरेदी केली - 'या फुलपाखराचं काय करायचं?' (लेखिका - राधिका कुंटे), 'श्रेय ज्याचे त्यास द्यावे' (लेखिका- माधुरी अरुण शेवते), 'भग्न आस्थेचे तुकडे' (गझलकार - चंद्रशेखर सानेकर आणि अर्थात 'पत्रास कारण की...' हे अरविंद सरांचं पुस्तक.

Popular posts from this blog

पवारांचं डोकं ठिकाणावर आहे का?

लाल डब्यातील रावतेशही

'हे' दोघे आता काय करतात?